تعریف کوتاه و جامع از روابط عمومی و نقش آن در کسب وکار

تعریف کوتاه و جامع از روابط عمومی و نقش آن در کسب وکار

روابط عمومی، علمی  «عملیاتی» است در راستای پیوند بیرون و درون سازمان تا ما و دیگران یافته ها و بافته ها، تصورات و انتظارات، هست ها و بایدهای مورد اختلاف یا اشتراک را در قالب یک گفتمان منطقی دو سویه و مبتنی بر احترام و به دور از تعصب و هیجانات و منصفانه به بوته اشتراک و تعامل گذارده تا از این وضعیت، جامعه و سازمان به یک زبان و فهم مشترک رسیده و برآیند این فرآیند، موجبات رشد و توسعه کشور را فراهم نماید.

به دیگر سخن، عمل روابط عمومی، مجموعه تدابیر علمی و عقلایی است که تلاش میکند تا میان ارکان سازمان و ماموریت های آن از یک طرف و ارکان جامعه و انتظارات آن از طرف دیگر، آنچنان پیوند مستحکمی ایجاد شود که علاوه بر درک یکدیگر، دغدغه حل مساله از طریق تفاهم و گفتگوی متقابل انتقادی سازنده بوجود و پدید آید.

به عنوان مثال: دولت اگر بخواهد به اهداف مندرج در برنامه های توسعه ای مانند برنامه ششم توسعه یا سند چشم انداز ایران ۱۴۰۴ دست یابد هیچ گریزی ندارد الا اینکه برای موفقیت در این مسیر از یک روابط عمومی عاقل و بالغ برخوردار شود تا بواسطه آن از اندیشه ها و تضارب آرا همه اقشار و صاحب نظران و منتقدان دلسوز و منصف تحت یک میزگرد یا اتاق فکر یا کمیسیون مشورتی استفاده حداکثری کردهاست.

پیشنهاد میکنم این مقاله راهم از دست ندهید : ۵ رفتارهای ارزشمندی که موجب عدم اطمینان می شود!

که برآیند آن بتواند موجبات نیل به اهداف توسعه ای را محقق نماید و این در حقیقت یک بازی برد – برد است که از یک سو رضایت بیرون دولت را موجب شده و از سوی دیگر دولت را در تحقق خواسته ها و برنامه های خود کارآمدتر و اثربخش تر نموده است و این در کل به نفع کشور است که باعث صرفه جویی در منابع و هزینه ها و افزایش راندمان فعالیتهای مجموعه دولت خواهد بود.

حال بر عکس، اگر علم و عمل در دولت و بالاخص روابط عمومی دولت، هم وزن و همسو و دارای یک نظام منطقی تعاملی نباشد ملاحظه میگردد که نه تنها میان ارکان دولت ناهماهنگی و اختلاف و تک روی و سردرگمی ایجاد می شود بلکه صاحب نظران و مردم «بیرون سازمان» هم نمی دانند که تکلیفشان چیست؟

اگر از منظری دیگر به موضوع علم و عمل نگاه کنیم، به نظر میرسد که رابطه علم و عمل در حوزه روابط عمومی و ارتباطات، یک رابطه ظرف و مظروف است. فرض کنید در ساختار سازمانی «ظرف» تشکیلات روابط عمومی داشته باشیم. اما واقعا درون این ظرف را چه چیزهایی باید پر کند. در پاسخ می گوییم: کارکنان، بودجه، امکانات، تکنولوژی، اختیار و …

خوب اگر این ظرف و مظروف با هم تطابق و تناسب و هماهنگی نداشته باشند پر واضح است که میان علم و عمل هیچ گاه شاهد آشتی و موفقیت نخواهیم بود. این حلقه مفقوده سازمان های ما در ایران است و بجای آنکه اشکال را در ماهیت و چرایی و رابطه ظرف و مظروف بیابند،

نوعا بدنبال فرافکنی و انداختن تقصیر بر گردن شخص ثالث هستند و تا وقتی ما نخواهیم بین علم و عمل، بدرستی رابطه ایجاد کنیم، این نامعادله همواره جسم و جان سازمان های ما را آزار خواهد داد.

ما برای برخورداری از یک علم و عمل شایسته در حوزه روابط عمومی و ارتباطات در ایران، نیازمند مهندسی مجدد در افکار و تصورات خود از این حوزه هستیم. تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.

📝 #حسن_خسروی
📝 مدرس دانشگاه، چهره ماندگار روابط عمومی کشور و مولف کتاب روابط عمومی و ارتباطات

 

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *